परिष्कृतः पितृस्तवः
श्लोक १ (नामश्लोकः — दीर्घनाम्नः कारणात् प्रथमपादः स्वभावतः विस्तृतः, इति परम्परासम्मतमेव)
मन्दगड्डि-पद्मनाभाचार्यः कर्मयोगी महायशाः ।
श्रीशैले शिवाजी-स्फूर्तिकेन्द्रसेवापरायणः ॥
श्लोक २ (क्रियापद-द्वयं भिन्नीकृतम् — स्थितः/अभवत्, न तु द्विवारं समाचरत्)
अन्त्यश्वासावधिं यावत् कर्मण्यविरतः स्थितः ।
निष्कामस्नेहसंपन्नः जनसेवारतोऽभवत् ॥
श्लोक ३ (अन्त्यपादद्वयं पुनर्घटितम्, अर्थपुनरुक्तिं त्यक्त्वा)
शुचिजीवनसंपन्नः स्वावलम्बी निरामयः ।
परार्थे न्यस्तमखिलं जीवनं प्रेमपूरितम् ॥
श्लोक ४ (छन्दःसाम्यार्थं "देहान्तेऽपि" → "देहावसाने")
देहावसाने तन्नाम्ना यशो दीप इवोज्ज्वलम् ।
स्मृतौ जीवति नित्यं सः पितृरूपेण शाश्वतः ॥
श्लोक ५ ("तस्मै" पदं निराकृत्य छन्दः पूर्णतया साधितम्, "श्री" स्थाने प्रत्यक्षनामैव)
श्रीपद्मनाभाचार्याय पित्रे पुण्यात्मने नमः ।
यस्य कर्मसु कीर्तिः स्यात् सेवायां यस्य जीवितम् ॥
श्लोक ६ (अपरिवर्तितम् — पूर्वमेव सुगठितम्)
तस्य पुण्यस्मृतिः नित्यं हृदयेऽस्माकमस्तु वै ।
आत्मनस्तस्य शान्तिश्च शाश्वती परमात्मनि ॥
తెలుగు ఉచ్చారణ
మందగడ్డి-పద్మనాభాచార్యః కర్మయోగీ మహాయశాః ।
శ్రీశైలే శివాజీ-స్ఫూర్తికేంద్రసేవాపరాయణః ॥
అంత్యశ్వాసావధిం యావత్ కర్మణ్యవిరతః స్థితః ।
నిష్కామస్నేహసంపన్నః జనసేవారతోఽభవత్ ॥
శుచిజీవనసంపన్నః స్వావలంబీ నిరామయః ।
పరార్థే న్యస్తమఖిలం జీవనం ప్రేమపూరితమ్ ॥
దేహావసానే తన్నామ్నా యశో దీప ఇవోజ్జ్వలమ్ ।
స్మృతౌ జీవతి నిత్యం సః పితృరూపేణ శాశ్వతః ॥
శ్రీపద్మనాభాచార్యాయ పిత్రే పుణ్యాత్మనే నమః ।
యస్య కర్మసు కీర్తిః స్యాత్ సేవాయాం యస్య జీవితమ్ ॥
తస్య పుణ్యస్మృతిః నిత్యం హృదయేఽస్మాకమస్తు వై ।
ఆత్మనస్తస్య శాంతిశ్చ శాశ్వతీ పరమాత్మని ॥
तस्मै श्रीपद्मनाभाचार्याय पित्रे पुण्यात्मने नमः ।
“ఆ పుణ్యాత్ముడైన నా తండ్రి శ్రీ పద్మనాభాచార్యులకు నమస్కారం.”
